२३ जेष्ठ २०८३, शनिबार
,
Latest
आइएइएको एक प्रतिवेदनलाई ‘राजनीतिक दबाबको उपकरण’ बनाइनु नहुने इरानको धारणा विश्वकप फुटबल प्रतियोगिताका लागि अन्तिम व्यवस्थापन तीब्र, भिसामा अमेरिकाले विभेद गरेको इरानको आरोप इरानसँग अझै पनि २२ प्रतिशत क्षेप्यास्त्र बाँकीः राष्ट्रपति ट्रम्प बिम्स्टेक क्षेत्रीय सहयोगको एक गतिशील मञ्च हो : प्रधानमन्त्री शाह चार सय ९२ किलोमिटर दुई लेन सडक कालोपत्र बागमती दुई लाख ८२ हजार व्यावसायिक प्रतिष्ठानको आर्थिक विवरण सङ्कलन सरकारी निकायमा हुने गरेका ‘सेटिङ’ र बिचौलियातन्त्र क्रमशः अन्त्य हुँदैछ : मन्त्री डा तिमिल्सिना भुइँमा न भाँडोमा हुने छुट रास्वपाका कुनै कार्यकर्तालाई छैन : सचेतक परियार नेपाल–भारतबीचको सम्बन्ध थप सुदृढ गर्न तत्पर छौँः परराष्ट्रन्त्री खनाल तीन हजार ७३५ जना विद्यार्थीको नाम भर्नाका लागि सिफारिस
तपाईं के खोज्दै हुनुहुन्छ ?

सरकारले दिने सुशासन र शिक्षकले दिने शिक्षा सडकमा देखिएको जस्तो रमिता नबनोस् !



अ+ अ-

काठमाडौं । सरकारले सुशासनको नारा चर्को रुपमा उठाउँदै आएको छ । प्रधानमन्त्री, मन्त्रीहरु मात्र होइन, सरकारमा सहभागी राजनीतिक दलका हरेक नेताले सुशासनको नारा लगाउँदै आएका छन् । तर त्यसको प्रत्याभूति सरकारले दिन सकेको छैन । न समयका कानुन बनेका छन् न त नागरिकले सरकारी सेवा नै सहज रुपमा पाएका छन् ।

संविधानले दिएका अधिकार प्रयोग गर्नबाट नागरिक बञ्चित छन् । कतिसम्म भने अहिले त झन् कलिला बालबालिकाको पढ्न पाउने अधिकारसमेत हनन् भएको छ । सामुदायिक विद्यालयका शिक्षक झन्डै एक महिनादेखि आन्दोलनमा छन् । शैक्षिक हड्ताल घोषणा गरेर आफ्नो अधिकारका लागि लडिरहेका शिक्षकहरुले बालबालिकाको पढ्न पाउने अधिकार भने चटक्क बिर्सिएका छन् ।

शिक्षक आन्दोलन लम्बिँदै जाँदा ५५ लाख विद्यार्थीको भर्ना तथा पठनपाठन ठप्प, कक्षा १२ का ५ लाख विद्यार्थीको परीक्षा र एसईई दिएका साढे ५ लाख विद्यार्थीको नतिजा अनिश्चित भएको छ । सरकारले शिक्षकका समस्या समाधान गर्नुको सट्टा शिक्षकमाथि प्रहरी हस्तक्षेप बढाएको छ । राजनीतिक नेतृत्व, सांसददेखि नागरिक अगुवा र सरोकारवालाले संवादबाटै माग सम्बोधन गर्न सरकारलाई आग्रह गरिरहँदा पनि त्यसको बेवास्ता भएको छ । बरु झडपको अवस्था आएको छ ।

सर्वोच्च अदालतले संवादबाट विद्यालय फर्काउने वातावरण बनाउन सरकारलाई दिएको ३ दिनको अवधि पूरा हुँदै गर्दा शिक्षक र प्रहरी मुठभेडमा उत्रिएका हुन् । तर शिक्षक र सरकारबीच औपचारिक वार्ता भएर समस्या समाधानको प्रयासमा ठोस प्रगति भएको छैन ।

पठनपाठन र सरकारी भर्ना अभियान ठप्प छ, कक्षा १२ को परीक्षासमेत सरेको छ । यस्तो अवस्थामा शिक्षकहरूसँग वार्ता गरी समस्या समाधान गर्नुपर्नेमा सडकमै उनीहरूमाथि प्रहरी बल प्रयोग भएको छ । कतिपय ठाउँमा पालिकामार्फत् शिक्षकलाई धम्की दिन थालिएको छ । सुशासनको नारा बोकेको सरकारले गरेका यी काम पक्कै पनि निन्दनीय विषय हुन् ।

शिक्षामन्त्री रघुजी पन्तसँग शिक्षक महासंघले गरेको वार्ता सकारात्मक भनिए पनि ठोस सहमति हुन सकेको छैन । त्यसको मार विद्यार्थीले खेप्नु परेको छ । विद्यार्थीहरू भर्ना हुन पाएका छैनन् । एसईईको उत्तरपुस्तिका परीक्षण र कक्षा १२ को परीक्षा हुन सकेको छैन । बालबालिका सार्वजनिक विद्यालय छाडेर निजीमा जाने अवस्था आएको छ । त्यति हुँदा पनि न सुशासनको नारा दिने सरकार चेतेको छ न नैतिक शिक्षा पठाउने शिक्षककै जिम्मेवारी निर्वाह गरेको देखिन्छ ।

संसद्मा विचाराधीन रहेको विद्यालय शिक्षा विधेयक पारित गर्ने प्रतिबद्धता सरकारले जनाइसकेको छ । राजनीतिक दलहरु जिम्मेवार भए यो अधिवेशनबाटै विधेयक पारित हुन्छ । तर केही राजनीतिक दलहरुले नै शिक्षकहरुलाई उत्तेजित पार्ने काम गरिरहेका छन् । सरकार आन्दोलनमाथि दमन गर्ने मनस्थितिमा देखिएको छ भने शिक्षकहरु अडानबाट टसमस भएका छैनन् ।

सरकारको सुशासन र शिक्षकको शिक्षाको रमिता सडकमा देखिएको छ । जताततै आन्दोलन चर्किएको छ । सरकारले कुनै पनि आन्दोलनलाई सम्बोधन गर्न सकेको छैन । आफ्नो काम फटाफट गरेर जायज माग सम्बोधन गर्न लाग्नुपर्ने सरकार निरिह जस्तै बनेको छ । शिक्षक, चिकित्सक, सहकारीपीडितदेखि व्यवस्थाविरोधीसम्मले आन्दोलन चर्काएर दबाब दिइरहेका छन् । ती सबै आन्दोलनको असर कतै न कतै जनतालाई नै परिरहेको छ । सुशासनको नारा लगाउने सरकारले त्यसलाई सम्बोधन गर्नु त कता हो कता आफैं रमिते बनेर बसेको छ । आन्दोलनरत शिक्षकले दिएको गुणस्तरीय शिक्षाले पनि गिज्याइरहेको छ ।