२३ जेष्ठ २०८३, शनिबार
,
Latest
अष्ट्रेलियामा सार्कको आक्रमणबाट एक जनाको मृत्यु बालाजु प्रहरी कार्यालय पुगे पूर्व गृहमन्त्री गुरुङ देश नयाँ राजनीतिक संस्कारसहित अघि बढ्दैछ : सञ्चारमन्त्री डा तिमिल्सिना अफ्रिकामा इबोला सङ्क्रमणको खतरा बढ्दो, कङ्गो सबैभन्दा प्रभावित प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्ति विरुद्ध माईतीघरमा श्रम संस्कृति पार्टीको प्रदर्शन आर्थिक वर्ष २०२५–२६ मा भारतको जीडीपी ७.७ प्रतिशतले वृद्धि हुने अनुमान बाढीले अवरुद्ध मध्यपहाडी लोकमार्ग खुलाउने प्रयास जारी राज्यले कुनैपनि व्यवसायमा प्रतिकूल असर गर्ने काम गर्नु हुँदैनः माधव नेपाल एकै दिनमा तीन हजार भन्दा बढी अफगान शरणार्थी स्वदेश फिर्ता बाग्लुङकाे ताराखोला ‘हाइड्रो’मा दुर्घटना, एक मजदुरको मृत्यु
तपाईं के खोज्दै हुनुहुन्छ ?

कविता: झरी



अ+ अ-


एक नासको झरीको आवाज
कानैमा आइरहेछ ।
बाटामा साढेँहरु यताउता दगुर्दैैछन्।
पल्लो घरको छानाको काग निर्थुक्क भिजेको छ ।
छिमेकीको कुकुर मालीक्नीको अघि पछि गर्दैछ ।
आमाले छाडेर गएको बच्चा रोईरहेको सुनिन्छ ।

यस वर्षको झरीले बाटो विगार्यो
बाटोले गाडी विगार्यो ।
अनि गाडीलेचालक बिगार्यो ।
सबैले झरीलाई दोष दिए ।
मान्छे पनि झरीले मार्दो रहेछ ।

बजारमा झरी नपरे पनि
सबै मान्छे भिजेकै देख्छु ।
अत्यास लाग्दा मान्छेहरु ,
घिन लागेर आउँछ ।


कोही भोकले भिजेका छन ।
कोही शोकले भिजेका छन ।

This image has an empty alt attribute; its file name is 68894345_2422343011422898_8195222562012135424_n.png
देवी प्याकुरेल
रामधुनी ६, सुनसरी, हाल दाङ्ग


कोही शहरको तापले भिजेका छन ।
कोही मनको रापले भिजेका छन ।

एउटा कुनामा रहेको भट्टीमा
सदा भन्दा आज धेरै भिडभाड देखिन्छ
मान्छेहरु झरी परेर आएका हुन कि
मान्छेहरु आएर झरी परेको हो
साहु आफै भिजेको छ ।


टाउको गनेर आजको बहिखाता बन्द गर्दैछ
बाहिर तिर हेरेर प्रफुल्ल हुँदै
आकास तिर हेरेर
झरीलाई ढोग्दछ ।
मख्ख पर्दछ
आजको झरीको व्यपार देखेर ।