कोलाहल एउटा महँगो व्यवसाय हो । सडकमा मान्छे उतार्न, मिडियामा विज्ञापन गर्न र सामाजिक सञ्जालमा बुस्ट गर्न करोडौँ खर्च हुन्छ

पशुपतिको सत्यतथ्य उत्पत्तिका बारेमा कि त मौन बहने पवित्रतम वाग्वती नदीलाई थाहा छ, कि त शान्त र सौम्य भएर कैयौँ

काठमाडौँ: आगामी फागुन २१ गते प्रतिनिधिसभाका सदस्यको निर्वाचन हुँदैछ । नेपालको वर्तमान संविधानको धारा, २४५ र २४६ मा निर्वाचन आयोगको

मालपानी त सधैं यो चाहन्छन्। तर नेपालको भन्सार कर्मचारी तन्त्र कसको संरक्षण गरेर बसेको छ ।साधारण जनताले एउटा मोटरसाइकलसम्म आफ्नो

काठमाडौँ। आवधिक निर्वाचनले नै लोकतन्त्रलाई प्राण थप्न सक्दछ । निर्वाचन केवल अङ्कगणितको खेल हैन, यो त नागरिकले आफ्नो सार्वभौमसत्ताको प्रयोग

नेपालमा नीतिअनुसार नेता र नेतृत्व छैन। नीति नेतृत्व केन्द्रित छ। नेतृत्व नीति केन्द्रित छैन। त्यसैले दलहरू बन्छन् फुट्छन् गुटहरु बन्छन्

उच्च मनोबलका साथै नेपाली दर्शकहरूको अपार समर्थनबाट नेपाली टिमले आफू कमजोर होइन भन्ने प्रमाण प्रस्तुत गर्ने अपेक्षा गरिएको छ ।

इतिहास यस्तो छैन ‘ठूला परिवर्तनहरू सधैं ठूला संकटहरूकै गर्भबाट जन्मिएका छन्।’ जसरी एउटा बिरामीलाई निको हुन कहिलेकाहीँ ज्वरो आउनुपर्छ, सायद

बदलिँदो अपेक्षासँग समयको पदचापको ख्याल गरौँ र निर्वाचनलाई स्वच्छ, निष्पक्ष र धाँधलीरहित बनाऔँ । प्रजातन्त्रलाई बचाऔँ र प्रजातन्त्रको विकल्प प्रजातन्त्रमात्रै

फागुन २१ मा मतदान गर्दा सम्झनुहोस्— तपाईं आफ्नो डर होइन, आफ्नो आशाको पक्षमा मत दिँदै हुनुहुन्छ । त्यो मत नयाँ

आफूले मत कसलाई दिँदैछु भन्ने प्रश्नको जवाफ दिन मतदाता बाध्य त छैनन्, तर प्रश्नको वर्षा यसरी हुन्छ कि त्यसको जवाफबाट

पृथ्वीपथ भनेको नेपालको भविष्यको लागि एउटा स्पष्ट दृष्टिकोण हो। यसले केवल सडक निर्माण मात्र होइन, बरु एउटा राष्ट्रको पुनर्निर्माणलाई जनाउँछ।

बिथोलिएको संवैधानिक व्यवस्थालाई ट्रयाकमा ल्याउन र देशलाई सङ्कटबाट बचाउन परिवर्तनकामी युवा पुस्ताको आग्रह, राजनीतिक दलहरु र सम्माननीय राष्ट्रपतिज्यूसँगको छलफलका आधारमा

तर एउटा कुरा याद राख्नुहोस् हरेक चम्किलो चिज हिरा हुँदैन। आजको यो डिजिटल युगमा, सामाजिक सञ्जालका भ्रमहरूले तपाईँहरूलाई बहकाउन सक्छन्।

मानौँ– नेपाल राष्ट्रको उत्पत्ति नै तपाईं काठमाडौँको मेयर निर्वाचित भएको दिनबाट भएको हो र नेता भनेको बालेन साह मात्रै हो

पुरानो संरचनाको बोझ नहुँदा यी देशहरूले मोबाइल फोनजस्तै नयाँ प्रविधिमा सीधै फड्को मार्न सक्छन्। एआई प्रयोग गर्नु बनाउनु भन्दा निकै

आशा गर्न सकिन्छ कि समाचार संस्थाहरू ब्युँझिनेछन्, अदालत, संसद र जनदबाबले एआई कम्पनीहरूलाई पत्रकार र अनुसन्धानकर्तालाई निष्पक्ष क्षतिपूर्ति दिन बाध्य

बालेन र रवि तिम्रा ‘आक्रोश’ हुन्, तर गगन र विश्व तिम्रा ‘भविष्य’ हुन् । आक्रोशले सत्ता ढाल्न सक्छ, तर भविष्य

भूकम्पको जोखिम भन्नाले मात्र भूकम्पले हल्लाउनु, हेक्टमा यति र उति मापन गर्नु होईन् । जोखिम भनेको प्रकोप र संकटासन्नताको दुरीलाई